شرم، حیا سب پاسے تجدی؛ ویندی یار دے ویڑھے بھجدی

فاروق عاربی

سرائیکی غزل

شرم، حیا سب پاسے تجدی؛

ویندی یار دے ویڑھے بھجدی۔

بَھئے ونجاں تاں سوہنڑی آں؛

نہ بھانواں تاں کوڑھی جگ دی۔

منزل اَوکھی اُوکوں لبھدی؛

جیڑھی یار دے آکھے لگ دی۔

غیریں نال نہ سنگتاں لاویں؛

جوگی نال ہے جوگن سجدی۔

شان بنڑی ہِم یار دے صدقے؛

ورنہ میں ہَم کیڑھی چجدی۔

پیار اصل فاروق ہے اوندا؛

یار دے عیب عیوب جو کجدی۔